Postępujące uszkodzenie nerwu wzrokowego, prowadzące do ubytków pola widzenia. Najważniejszym czynnikiem ryzyka jest podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe.
Jaskra jest schorzeniem prowadzącym do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego. Wg Światowej Organizacji Zdrowia WHO, jaskra jest drugą przyczyną ślepoty na świecie w krajach rozwiniętych. Szacuje się, że ok. 70 milionów ludzi na świecie choruje, a 4,5 miliona osób jest ślepych z powodu jaskry. W Polsce na jaskrę choruje ok. 750 tys. osób, ponad połowa pacjentów nie wie o tym, co znacząco opóźnia leczenie.
Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje jaskry: jaskra z otwartym kątem przesączania, znacznie częstsza, rozwijająca się bezobjawowo, nazywana „podstępnym złodziejem wzroku” oraz jaskra z zamkniętym kątem przesączania, w której występują objawy związane z wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym. Inny podział jaskry opiera się na jej występowaniu pierwotnym (bez innych przyczyn) lub wtórnym do innych patologii oka.
UWAGA!
Czasem dochodzi do przewlekłego zamykania się kąta przesączania, objawy są znacznie mniej nasilone, zazwyczaj pojawiają się w ciemnych pomieszczeniach (gdy źrenica jest szeroka) i mogą podstępnie imitować migrenę lub zapalenie zatok.
Nie zawsze jest prosta i często wymaga wykonania wielu badań do potwierdzenia lub wykluczenia rozpoznania. Do najważniejszych należą:
W grupie wysokiego ryzyka co 1-2 lata po 35 rż.
